Niestrawność: objawy, przyczyny, leczenie, diagnoza

Pierwszym objawem każdej choroby układu trawiennego jest niestrawność. Jest to specyficzny zespół objawów (syndrom), który objawia się na różne sposoby, w zależności od poziomu uszkodzenia przewodu pokarmowego. Najczęściej pacjent odczuwa nudności, ból brzucha i dyskomfort. U 60% pacjentów stan ten występuje bez wyraźnego powodu, co sprawia, że ​​diagnoza jest niezwykle trudna i wymaga specjalnego podejścia do leczenia.

W klinice istnieją 2 główne grupy tego zespołu. Pierwszą z nich jest dyspepsja czynnościowa, która jest niezależną chorobą. Drugi jest organiczny i towarzyszy każdej chorobie gastroenterologicznej (rotowirusowi lub infekcji bakteryjnej, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zatrucia toksycznemu itp.). Należy je rozpatrywać niezależnie od siebie, ponieważ różnią się znacznie objawami, przyczynami rozwojowymi i leczeniem..

Dyspepsja organiczna

Dzięki zespołowi niestrawności można w przybliżeniu określić, którego narządu dotyczy, ponieważ objawy form żołądkowych i jelitowych są znacznie różne. Po przestudiowaniu ich od pacjenta można również zasugerować przyczynę choroby, co znacznie ułatwia wybór dodatkowych metod diagnostycznych.

Przewód pokarmowy.

Aby zrozumieć syndrom niestrawności, należy wyobrazić sobie przebieg przewodu pokarmowego. Po przejściu przez jamę ustną i przełyk, chyme (bryła żywności przetworzona przez enzymy) dostaje się do żołądka, gdzie działa na niego kwas chlorowodorowy. Po 30-60 minutach pokarm przechodzi do dwunastnicy, gdzie otwierają się trzustka i przewód żółciowy wspólny. W pełni strawiony pokarm jest wchłaniany w jelicie cienkim. W okrężnicy powstają masy kałowe, woda z mikroelementami jest absorbowana. W końcowej części (odbytnicy) odchody są wydalane do środowiska.

Niestrawność żołądka

Żołądek jest narządem, na którym stale utrzymuje się bardzo wysoka kwasowość, której większość mikroorganizmów nie toleruje. Przechodzą przez nią również toksyny ze względu na dobrze chronioną błonę śluzową. Dlatego niestrawność żołądka z reguły nie występuje z powodu zatrucia i infekcji (rotowirus, salmonelloza, escherichioza itp.).

Głównym powodem pojawienia się tego nieprzyjemnego zespołu jest zniszczenie lub uszkodzenie błony śluzowej żołądka. Ten stan można zaobserwować za pomocą:

  • Nieżyt żołądka. Helicobacter pylori (Helicobacter pylori) jest jedną z niewielu bakterii, które mogą żyć w warunkach wysokiej kwasowości. Agresywne chemikalia, które podrażniają błonę śluzową żołądka (alkohol, kwas octowy, napoje energetyczne) mogą również prowadzić do zapalenia błony śluzowej żołądka;
  • Choroba wrzodowa;
  • Ostry / przewlekły wrzód;
  • Rak żołądka lub dwunastnicy.

Powyższe choroby mogą zmniejszać / zwiększać kwasowość w żołądku, ponieważ mają one wpływ na komórki tworzące kwas solny. Objawy niestrawności w tym przypadku będą inne:

Forma niestrawności żołądkaJakie choroby są bardziej powszechne?Charakterystyczne objawy
Wysoka kwasowość
  • Nadkwaśność (zwiększone wydzielanie kwasu) zapalenie żołądka;
  • Wrzód dwunastnicy / żołądek;
  • Syndrom Itsenko-Cushing;
  • Zespół Ellisona-Zolingera;
  • Nadczynność tarczycy.
  • Zgaga, która nasila się po przyjęciu tłustych, pikantnych i słonych potraw;
  • Odbijanie z kwaśnym smakiem;
  • Zwiększony apetyt;
  • Dyskomfort (ciężkość) w górnej części brzucha;
  • Ból, bolący charakter. Może wystąpić 30-90 minut po jedzeniu;
  • „Głodne” bóle - długa przerwa między posiłkami wywołuje ostry ból w nadbrzuszu;
  • Często pacjenci mają zaparcia - stolec jest nieobecny przez ponad 3 dni.
Niska kwasowość
  • Zapalenie błony śluzowej żołądka (zmniejszenie wydzielania kwasu);
  • Zanikowa postać zapalenia żołądka;
  • Rak żołądka (często gruczolakorak);
  • Wrzód dwunastnicy / żołądek.
  • Apetyt u takich pacjentów ulega zmianie. Można go zmniejszyć lub całkowicie nieobecny. Możliwe jest również „wypaczenie” smaku - niektóre potrawy mogą powodować nieprzyjemne emocje, aż do ataku mdłości;
  • Ból w górnej części brzucha jest tępy lub uciążliwy;
  • Tendencja do biegunki;
  • Mogą wystąpić wymioty. Zwykle 15-25 minut po jedzeniu.

Niestrawność żołądka w chorobach endokrynologicznych.

Niektóre zaburzenia hormonalne mogą prowadzić do niestrawności, ponieważ pośrednio wpływają na błonę śluzową żołądka:

  • Zespół Itsenko-Cushinga - właściwości ochronne błony śluzowej są zmniejszone z powodu zwiększonej zawartości hormonu kortyzolu;
  • Zespół Ellisona-Zolingera, nadczynność tarczycy - znacznie zwiększa uwalnianie kwasu solnego w żołądku.

W przypadku tych chorób konwencjonalne leczenie nie ma wpływu. Dlatego ważne jest, aby zidentyfikować te naruszenia w odpowiednim czasie..

Z reguły w przypadku uszkodzenia żołądka osoba cierpi na przewlekłą niestrawność. Aby wyjaśnić przyczynę i ustalić taktykę leczenia, należy postawić odpowiednią diagnozę.

Rozpoznanie niestrawności żołądka

Metody laboratoryjne, takie jak ogólne badania krwi (OAK), mocz (OAM) i kał, nie mają wysokiej wartości diagnostycznej. Z reguły nie odnotowuje się w nich żadnych zmian lub są one niespecyficzne. Możliwe są następujące odchylenia:

  • Zwiększona liczba leukocytów (WBC) w KLA jest większa niż 9,1 * 10 9 / l;
  • Pozytywne badanie krwi utajonej w kale.

Bardziej pouczające są metody instrumentalne. Aby zdiagnozować niestrawność, należy użyć:

  1. FGDS z biopsją - fibrogastroduodenoskopia pozwala ocenić stan wewnętrznej powierzchni żołądka, obecność wad wrzodziejących, guzów lub oznak zapalenia błony śluzowej żołądka, wziąć małe „kawałki” błony śluzowej do badania pod mikroskopem i „posiewu” na pożywce mikrobiologicznej Helicobacter;
  1. Pomiar pH jest obecnie rzadko stosowany, ponieważ procedura jest raczej nieprzyjemna dla pacjenta. Dzięki niemu możesz dokładnie określić zmianę kwasowości w żołądku, co jest niezawodnym objawem niestrawności żołądka.

Jeśli lekarz podejrzewa endokrynologiczny charakter niestrawności, badanie koniecznie uzupełnia badanie niektórych hormonów.

Leczenie niestrawności żołądka

Aby wyeliminować ten zespół, należy przeprowadzić leczenie choroby podstawowej. W zależności od tego taktyka medyczna ulegnie zmianie. Jeśli przyczyną niestrawności jest zapalenie żołądka lub wrzód trawienny, zalecane są następujące środki terapeutyczne:

  • Dieta wykluczająca tłuste, słone i pikantne potrawy. Ponadto nie należy spożywać pokarmów bogatych w błonnik (chleb żytni, owoce, warzywa, soki itp.), Ponieważ mogą one nasilać ból;
  • Jeśli rola Helicobacter zostanie udowodniona, lekarz zaleci kompleksową terapię przeciwdrobnoustrojową, która koniecznie obejmuje 2 antybiotyki;
  • Kwasowość należy znormalizować w leczeniu niestrawności. Zwiększone uwalnianie kwasu solnego można wyeliminować za pomocą „inhibitorów pompy H +” (Omeprazol, Rabeprazol, Lansoprazol) i leków zobojętniających sok żołądkowy (Gaviscon, Almagel). Przy niskiej kwasowości komórki tworzące kwas można stymulować sokiem pentagluciowym lub babkowym;
  • Być może powołanie leków, które tworzą błonę ochronną błony śluzowej żołądka (De-Nol, sukralfat itp.).

Wykrycie otwartego wrzodu lub guza jest często wskazaniem do operacji. Jeśli pacjent ma chorobę hormonalną, tylko endokrynolog może ustalić leczenie.

Niestrawność z powodu NLPZ

Z powodu powszechnego rozprzestrzeniania się przeciwzapalnych leków niehormonalnych i ich niekontrolowanego przyjmowania pacjenci często doświadczają działań niepożądanych, takich jak zmiany w żołądku. Niestrawność NLPZ jest formą żołądka, która najczęściej występuje po leczeniu następującymi lekami:

Zazwyczaj objawy ograniczają się do zgagi, dyskomfortu i ciągnięcia bólu w górnej części brzucha. Aby pozbyć się niestrawności, należy przerwać przyjmowanie NLPZ lub stosować bardziej nowoczesne leki (Nimesulid lub Nise). Zalecane są również „inhibitory pompy H +” i leki zobojętniające sok żołądkowy..

Niestrawność jelitowa

Zespół ten rzadko ma charakter przewlekły. Najczęściej występuje ostro z powodu wcześniejszej infekcji lub zatrucia. Przyczynami niestrawności jelitowej mogą być:

  • Niewydolność wydzielania enzymów lub żółci (z zapaleniem trzustki, kamicą żółciową, zapaleniem wątroby);
  • Choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą autoimmunologiczną, w której każda część przewodu pokarmowego może zostać uszkodzona;
  • Uszkodzenie błony śluzowej jelit substancjami chemicznie czynnymi (toksyczna niestrawność);
  • Dyskinezy jelitowe są naruszeniem skurczu tego narządu, przez co jedzenie zastyga w jamie jelitowej. Jest częstą przyczyną niestrawności w ciąży.

Obecnie zwyczajowo wyróżnia się dwie dodatkowe formy niestrawności jelitowej: gnilną i fermentacyjną. Każdy z nich występuje z brakiem enzymów, pierwszy - z uszkodzeniem trzustki (ostre / przewlekłe zapalenie trzustki, martwica trzustki, usunięcie trzustki). Drugi - pod nieobecność laktazy (substancji trawiącej produkty mleczne). Powinny być uważane za niezależne od zwykłego zespołu..

Może wystąpić prosta dyspepsja, której nie towarzyszy niedobór enzymu:

  • Napadowy ból w jamie brzusznej, średnia intensywność;
  • Wzdęcia;
  • Ciągłe dudnienie jelit;
  • Naruszenie stolca (najczęściej pacjenci są zaniepokojeni biegunką).

Ustal przyczynę klasycznej niestrawności jelitowej, stosując metody laboratoryjne. Z reguły wystarczają do tego następujące badania:

Wzrost poziomu leukocytów (WBC) w KLA wynosi ponad 9,1 * 10 9 / L. Zwykle nieznacznie.

Możliwe są różne opcje, w zależności od toksyny..

Możliwa przyczyna niestrawnościPełna morfologia krwi (KLA)Ogólna analiza kałuKultura bakteriologiczna kału
Infekcje jelitowe (salmonelloza, escherichioza itp.)
  • Wzrost poziomu leukocytów (WBC) w KLA wynosi ponad 9,1 * 10 9 / L. Często więcej niż 16 * 10 9 / l;
  • Wzrost liczby neutrofili (NEU) - ponad 6,1 * 10 9 / l.
  • Obecność nabłonka (normalny - nieobecny);
  • Obecność białych krwinek (normalna - nieobecna);
  • Obecność patologicznych zanieczyszczeń (ropa, śluz).

Przy agresywnie trwającej infekcji w stolcu mogą pojawić się kał krwi..

Mikrob został zasiany. Określa się optymalny antybiotyk, aby go wyeliminować..
Zatrucie (wpływ toksyn na błonę śluzową)
  • Duża liczba nabłonka;
  • Obecność białych krwinek;
  • Obecność krwi i śluzu.
Negatywny
choroba Crohna
  • Wzrost poziomu leukocytów (WBC) w KLA - ponad 9,1 * 10 9 / l;
  • Liczba czerwonych krwinek:
    • mężczyźni - mniej niż 4,4 * 10 12 / l;
    • kobiety - mniej niż 3,6 * 10 12 / l;
  • Z biochemicznym badaniem krwi - wzrost białka C-reaktywnego o ponad 7 mg / l
  • Duża liczba nabłonka;
  • Krew jest widoczna gołym okiem lub czarnym stołkiem „smolistym”;
  • Obecność białych krwinek.
Negatywny
Dyskinezy jelitowePrawidłowa liczba krwinekMogą występować włókna mięśniowe lub tkanki łącznej..Negatywny

Diagnostyka instrumentalna nie jest przeprowadzana przy niestrawności jelitowej. Wyjątkiem jest patologia autoimmunologiczna (choroba Leśniowskiego-Crohna).

Jak leczyć niestrawność w tych warunkach? Przede wszystkim konieczne jest leczenie choroby podstawowej:

  • Infekcje jelitowe są antybiotykami;
  • Toksyny spożywcze - eliminacja ogólnego zatrucia i stosowanie lokalnych lokalnych detoksyfikatorów (Enterodez, Polysorb MP);
  • Choroba Leśniowskiego-Crohna - wyznaczenie terapii hormonalnej.

W żadnym z tych warunków nie należy spożywać pokarmów z dużą ilością błonnika. Ważne jest, aby przyjmować sorbenty (Smecta, Smectin, węgiel aktywny itp.), Które są wystarczająco skuteczne, aby wyeliminować zespół. Aby zmniejszyć ból, można przepisać leki przeciwskurczowe (Drotaverin, Kellin itp.).

Niestrawność fermentacyjna

Jest to jedna z odmian niestrawności jelitowej, w której występuje niedobór enzymu „laktazy”. Jest niezbędny do trawienia szeregu produktów: produktów mlecznych i mącznych, czekolady, większości kiełbas itp. Najczęstsze przyczyny niestrawności fermentacyjnej to:

  • Ostre / przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Ciężka dysbioza (brak normalnych bakterii w jelicie);
  • Wrodzona niewydolność enzymu laktazy;
  • Nietolerancja glutenu.

Objawy będą nieznacznie różnić się od zwykłej postaci jelitowej. Pacjenci mogą narzekać na:

  • Wyraźne wzdęcia całego brzucha;
  • Silny ból, który zmniejsza się / znika po wyczerpaniu gazów;
  • Obfita i częsta biegunka (prawdopodobnie do 10 razy dziennie). Kał podczas wypróżnień o nieprzyjemnym zapachu, ma jasnożółty kolor, płynną konsystencję, często pieni się;
  • Słyszalne „dudnienie” jelita, dźwięki przetaczania płynu w jamie brzusznej;
  • Ból głowy, drażliwość i ogólne osłabienie (z powodu działania toksycznych substancji wchłanianych w jelicie na układ nerwowy).

Główną metodą określania niestrawności fermentacyjnej pozostaje laboratoryjna analiza koprologiczna, czyli badanie kału w laboratorium. Określa reakcję kwasową kału, zwiększoną ilość niestrawionego włókna, ziarna skrobi, fermentacyjną mikroflorę jelitową.

Leczenie należy rozpocząć od diety niskowęglowodanowej. Dozwolone jest spożywanie potraw wysokobiałkowych (gotowane mięso, bulion mięsny, masło, kurczak na parze), konieczne jest zmniejszenie ilości chleba, ziemniaków, warzyw i owoców, ciastek, płatków zbożowych.

Stosowane są substancje adsorbujące (Smecta, Polysorb, Neosmectin), probiotyki (Acipol, Lactofiltrum, Bifiform, Bificol) i preparaty enzymatyczne na niestrawność (Creon, Pankreatin). Po odzyskaniu pokarmy zawierające węglowodany są stopniowo wprowadzane do diety, ale w ograniczonych ilościach. Menu i dozwolone posiłki są określane w zależności od przyczyny tego zespołu..

Niestrawność fermentacyjna u dzieci

To ta niestrawność u dzieci występuje częściej niż inne. U dziecka choroba z reguły rozwija się na tle nadmiernego karmienia specjalnymi mieszankami, a także tłuczonymi ziemniakami na bazie owoców i warzyw. Przyczyną jest często wrodzony niedobór enzymu laktazy..

Co objawi się syndrom? Stolec dziecka charakteryzuje się szybkością, kolor jest zielonkawy, z domieszką śluzu i grudek białego odcienia. Z powodu gromadzenia się gazów w świetle jelita dziecko jest niegrzeczne, dręczą go bóle brzucha, stale płacząc. Po ucieczce gazu dziecko zwykle natychmiast się uspokaja i zasypia.

Odpowiednie leczenie może zalecić wyłącznie neonatolog lub wykwalifikowany pediatra. Jeśli masz jeden z objawów, należy natychmiast skontaktować się z tymi specjalistami.

Gnijąca niestrawność

Inny rodzaj zespołu, który występuje, gdy dochodzi do naruszenia trawienia białek w jelicie cienkim. Choroby trzustki, uszkodzenie błony śluzowej jelit (toksyny lub zarazki) lub wrzody dwunastnicy mogą powodować niestrawność gnilną.

Objawy, które zostaną zaobserwowane u pacjentów, mają charakterystyczne cechy. Obejmują one:

  • Kał ma ciemnobrązowy kolor z „zgniłym” lub kwaśnym zapachem;
  • Taboret z piankowatą pianką. Z reguły podczas wypróżnień pacjent odczuwa pieczenie w odbycie;
  • Wydzielanie gazów o cuchnącym zapachu;
  • Na całej powierzchni brzucha może wystąpić silny ból, który osłabia się po wypróżnieniu.

Terapia odbywa się podobnie do formy fermentacji. Przede wszystkim pacjentowi zaleca się dietę wykluczającą białko (wszelkiego rodzaju mięso i ryby, produkty mleczne, jaja itp.). Należy również stosować sorbenty i probiotyki. Z reguły preparaty enzymatyczne nie są stosowane w procesie leczenia. Potrzebę antybiotykoterapii określa lekarz.

Dyspepsja czynnościowa

Jest to druga duża grupa zaburzeń trawiennych, które występują bez wyraźnego powodu. U pacjentów z tym zespołem zaburzenia enzymów i narządów przewodu pokarmowego nie są wykrywane, nawet po dokładnym zbadaniu.

Obecnie przyczyny dyspepsji czynnościowej nie są w pełni poznane. Lekarze uważają, że czynnik psychospołeczny (ciągły stres, niestabilność emocjonalna) i dziedziczność odgrywają największą rolę. Spowodować zaostrzenie choroby może:

  • Palenie i picie alkoholu (nawet w małych ilościach);
  • Niektóre leki (teofilina, leki naparstnicy, NLPZ);
  • Naprężenie.

Ta postać niestrawności u dorosłych obserwuje się znacznie częściej niż u dzieci. Objawy choroby mogą objawiać się na różne sposoby. Istnieją trzy główne formy dyspepsji czynnościowej:

  1. Wrzód - charakteryzuje się „głodnymi” bólami w górnej części ściany brzucha, które osłabiają się po jedzeniu;
  2. Dyskinetyczne - pacjent martwi się ciężkością w jamie brzusznej, która pojawia się po jedzeniu (zwłaszcza tłuste potrawy). Mogą towarzyszyć nudności;
  3. Mieszane - objawy można łączyć między postaciami wrzodziejącymi i dyskinetycznymi.

Należy zauważyć, że w tej chorobie nie występują zaburzenia stolca (biegunka, przebarwienia / konsystencja, cuchnący zapach, zanieczyszczenia krwi). W przeciwnym razie konieczne jest ponowne badanie ze względu na podejrzenie innej patologii..

Aby wykluczyć niestrawność organiczną, zaleca się następującą diagnostykę:

  1. Ogólna analiza krwi i kału;
  2. Biochemia krwi (ALT, AST, alfa-amylaza, białko C-reaktywne);
  3. Badanie mikrobiologiczne kału;
    FGDS z biopsją.

Jeśli powyższe badania wykazały normę, a pacjent ma te objawy, postawiono diagnozę.

Leczenie ma charakter ogólny. Pacjentowi zaleca się wykluczyć z diety słone, pikantne i tłuste potrawy. Jedz w małych porcjach, ale często (od 6 razy dziennie). W razie potrzeby możesz dodatkowo przypisać:

  • Leki zobojętniające sok żołądkowy (Gaviscon, Almagel);
  • Inhibitory pompy H + (omeprazol, rabeprazol, lanzoprazol);
  • Środki uspokajające (fenazepam, Adaptol, Grandaxin).

Należy zauważyć, że tylko lekarz prowadzący może wybrać niezbędne leki do leczenia.

Najczęstszym zespołem zaburzeń trawienia jest niestrawność. Przejawia się na różne sposoby, w zależności od charakteru choroby (organicznej lub funkcjonalnej) i dotkniętego przewodu pokarmowego. Obecnie istnieją proste metody badania, za pomocą których można postawić diagnozę w ciągu 1 dnia. Następnie zalecana jest terapia i dieta, która pozwala szybko przywrócić pacjentowi dawną jakość życia.

Niestrawność

Przetłumaczone z łaciny słowo „niestrawność” oznacza niestrawność. Ten stan oznacza ból i dyskomfort, pieczenie w górnej części brzucha, uczucie pełności w żołądku i uczucie przedwczesnego nasycenia.

Niestrawność jest najczęstszym problemem w gastroenterologii: manifestuje się do 95% wszystkich chorób przewodu pokarmowego, w tym zespołu niestrawności 1. Jednocześnie pacjenci, u których jest to spowodowane przyczynami organicznymi (niektóre choroby przewodu pokarmowego), stanowią zaledwie 40% osób przychodzących do lekarza z takimi dolegliwościami 2.

Klasyfikacja i przyczyny niestrawności

Niestrawność może być pochodzenia funkcjonalnego lub organicznego.
Organiczne nazywa się niestrawnością, która towarzyszy chorobie przewodu pokarmowego:

  • GERD;
  • wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy;
  • złośliwe nowotwory przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • Zakażenie Helicobacter pylori;
  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • choroby dróg żółciowych;
  • celiakia, zespół zwiększonego wzrostu bakterii w jelicie cienkim;
  • zespół jelita drażliwego.

Niestrawność organiczna jest związana albo z bezpośrednim naruszeniem integralności błony śluzowej przewodu pokarmowego, co powoduje ból (wrzód, GERD itp.), Albo z niewystarczającą aktywnością enzymów trawiennych (patologia dróg żółciowych, zapalenie trzustki).

Dyspepsja czynnościowa jest wskazana w przypadkach, gdy po dokładnym badaniu nie można wykryć żadnej patologii przewodu żołądkowo-jelitowego. Jest to zatem diagnoza wykluczenia: nigdy nie podaje się jej pacjentowi, który po raz pierwszy przyszedł do lekarza przed przeprowadzeniem badań laboratoryjnych i instrumentalnych..

Pacjenci, u których niestrawność jest spowodowana przez leki, często należą do tej podgrupy. Zwłaszcza jeśli zapomną powiedzieć gastroenterologowi o przyjmowaniu leków przepisanych przez innych specjalistów. Leki, które mogą powodować objawy niestrawności:

  • leki przeciwzapalne - tradycyjne niesteroidowe leki przeciwzapalne (aspiryna, ibuprofen, diklofenak) i inhibitory cyklooksygenazy-2 (celekoksyb, meloksykam);
  • bisfosfoniany - środki do leczenia osteoporozy (klodronian, tiludronian, etidronian);
  • antybiotyki
  • preparaty żelaza;
  • metformina;
  • orlistat;
  • preparaty z miłorzębu japońskiego.

Dyspepsja czynnościowa często występuje po zakażeniu jelit lub przewlekłym stresie.

Objawy niestrawności

W zależności od dominujących objawów klinicznych rozróżnia się zespół bólu w nadbrzuszu i zespół stresu poposiłkowego.

Zespół bólu w nadbrzuszu jest diagnozowany, gdy pacjent odczuwa ból lub pieczenie w górnej części brzucha co najmniej raz w tygodniu. Ból może wystąpić na pusty żołądek i zniknąć po jedzeniu lub odwrotnie po jedzeniu. Nie wiąże się z wypróżnieniami, nie ustępuje po przejściu do toalety.

Zespół stresu poposiłkowego to uczucie wczesnego sytości lub ciężkości w żołądku, uczucie sytości. Oba podgatunki niestrawności można łączyć z nudnościami i odbijaniem, a także między sobą.

Diagnoza niestrawności

Rozpoznanie niestrawności sprowadza się do identyfikacji chorób, które mogą powodować ten zespół. Jeśli niestrawność pojawiła się po raz pierwszy u osoby w wieku powyżej 45 lat, patologia onkologiczna jest przede wszystkim wykluczona. Aby to zrobić, wykonaj endoskopię przełyku, żołądka i dwunastnicy, USG jamy brzusznej, zbadaj kał pod kątem krwi utajonej. Po tych testach można znaleźć inne choroby, które mogą powodować zespół dyspeptyczny.

Aby zidentyfikować niestrawność związaną z zakażeniem Helicobacter pylori, przeprowadza się testy w celu zidentyfikowania patogenu. Może to być test oddechowy, test kału na antygen bakteryjny lub badanie krwi na obecność przeciwciał przeciwko bakteriom. Należy zauważyć, że zakażenie Helicobacter pylori można wykluczyć tylko wtedy, gdy dwa różne testy dały wynik ujemny, ponieważ ich czułość nie wynosi 100%.

Ponadto w dużych klinikach do diagnozowania stanu żołądka mogą przepisać wartość pH przełyku i żołądka (test kwasowości), elektrogastrografię w celu ustalenia aktywności ruchowej żołądka i inne metody, które można uznać za pomocnicze.

Leczenie niestrawności

Odżywianie frakcyjne jest zalecane wszystkim pacjentom z niestrawnością - 5-6 razy dziennie w małych porcjach. Konieczne jest prowadzenie dziennika żywności, aby zidentyfikować produkty, które pogarszają stan. Może to być kawa, czosnek, tłuste lub pikantne potrawy - czynniki odżywcze są w dużej mierze indywidualne. Zalecane jest całkowite zaprzestanie palenia i picia alkoholu..

Leczenie niestrawności będzie zależeć przede wszystkim od podstawowej patologii..

Tak więc po wykryciu Helicobacter pylori zalecają kompleks inhibitorów pompy protonowej (leki zmniejszające syntezę kwasu solnego przez żołądek) oraz dwa lub trzy rodzaje antybiotyków.

Jeśli przyczyną niestrawności jest wrzód lub GERD, leczenie rozpoczyna się od inhibitorów pompy protonowej (omeprazol, lanzoprazol, pantoprazol). Jako alternatywę dla IPP można stosować leki z grupy H2-blokerów (ranitydyna, famotydyna), są to również leki przeciwwydzielnicze. Mogą szybko złagodzić objawy, ale leczenie nie może się do tego ograniczać - PPI i H2-blokery tylko tymczasowo zmniejszają produkcję kwasu solnego..

Leczenie wrzodu trawiennego i GERD opiera się na gastroprotektorach (rebagitis). Zwiększają skuteczność eliminacji (eliminacji) Helicobacter pylori - głównej przyczyny rozwoju wrzodów, przywracają integralność błony śluzowej przewodu pokarmowego na całej jej długości, na wszystkich trzech poziomach strukturalnych. Gastroprotektory są również wskazane w przypadku niestrawności spowodowanej przyjmowaniem leków, zwłaszcza niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Jeśli wśród objawów dyspepsji dominują objawy zespołu stresu poposiłkowego, zaleca się prokinetykę - leki normalizujące ruchliwość przewodu pokarmowego: domperidon, trymebutyna, chlorowodorek itoprydu.

W przypadku niedoboru enzymów zalecane są preparaty zawierające enzymy trzustkowe..

W przypadku dyspepsji czynnościowej farmakoterapia rozpoczyna się również od inhibitorów pompy protonowej i gastroprotektorów (tych ostatnich w celu wyeliminowania ewentualnych mikrouszkodzeń i mikozapalnych, a także normalizacji struktury błony śluzowej). Jako leki drugiego rzutu przepisywane są leki normalizujące stan układu nerwowego: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Leki te są zwykle zalecane w dawkach subterapeutycznych - niższych niż stosowane w leczeniu depresji..

Prognozowanie i zapobieganie niestrawności

Zespół dyspeptyczny nie zagraża życiu, jeśli nie jest konsekwencją raka ani wrzodu trawiennego. Przy dyspepsji funkcjonalnej u około jednej trzeciej pacjentów objawy znikają w ciągu roku. Pozostałe objawy niestrawności utrzymują się przez długi czas, a następnie nasilają się, a następnie osłabiają.

Nie ma konkretnej profilaktyki niestrawności. Zdrowy styl życia, dobre odżywianie, porzucenie złych nawyków i umiejętności kontroli stresu pomogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego zespołu..

1 E.A. Lyalyukova. Zespół niestrawności w praktyce lekarza ogólnego, lekarza ogólnego. Gastroenterologia, 2018.

2 A.N. Belovol, I.I. Knyazkova. Niestrawność w praktyce terapeuty. Mystetsvo lіkuvannya (The Art of Healing), 2011.

Niestrawność

Niestrawność jest połączonym zaburzeniem czynnościowym układu pokarmowego. Jest to zespół objawów charakterystycznych dla wielu chorób, a także stanów granicznych..

Przyczyny niestrawności

Głównymi przyczynami niestrawności są brak enzymów trawiennych, które powodują zespół niewystarczającego wchłaniania lub, co zdarza się najczęściej, rażące błędy w żywieniu. Niestrawność spowodowana zaburzeniami odżywiania nazywa się niestrawnością pokarmową.

Objawy niestrawności mogą powodować zarówno brak schematu posiłków, jak i niezrównoważoną dietę.

Tak więc dysfunkcja narządów przewodu żołądkowo-jelitowego bez uszkodzenia organicznego prowadzi do dyspepsji czynnościowej (niestrawności pokarmowej), a niedobór enzymów trawiennych jest wynikiem organicznego uszkodzenia przewodu pokarmowego. W takim przypadku niestrawność jest tylko objawem choroby podstawowej..

Niestrawność u dzieci rozwija się z powodu niedopasowania składu lub ilości pożywienia do możliwości przewodu pokarmowego dziecka. Najczęstszą przyczyną niestrawności u dzieci w pierwszym roku życia jest przekarmienie dziecka lub późne wprowadzenie nowej żywności do diety. Ponadto noworodki i dzieci w pierwszych tygodniach życia mają niestrawność fizjologiczną z powodu niedojrzałości przewodu żołądkowo-jelitowego. Fizjologiczna niestrawność u dzieci nie wymaga leczenia i mija, gdy dojrzewa przewód pokarmowy.

Niestrawność u starszych dzieci często występuje w okresie zwiększonego wzrostu organizmu, na przykład w okresie dojrzewania, i jest związana z nierównowagą hormonów (tak zwane krytyczne okresy rozwoju). W tym stanie przewód pokarmowy jest szczególnie podatny na błędy żywieniowe, podczas gdy nastolatki często nadużywają fast foodów, słodkich napojów gazowanych i żywności z dużą ilością łatwo przyswajalnych węglowodanów, co prowadzi do niestrawności.

Z każdym dniem trening aerobowy staje się coraz bardziej popularny. Ćwiczenia aerobowe mogą obniżyć ciśnienie krwi, obniżyć procent tłuszczu podskórnego, a nawet obniżyć poziom cholesterolu..

Rodzaje niestrawności

Dyspepsja pokarmowa lub czynnościowa ma następujące typy:

  • Niestrawność fermentacyjna. Jest to spowodowane przewagą pokarmów o wysokiej zawartości węglowodanów, które powodują fermentację w diecie (produkty słodkie i mączne, miód, owoce, groszek, kapusta, rośliny strączkowe itp.), A także produkty fermentacji (kwas chlebowy, zacier, marynowane warzywa itp.). W tym przypadku mikroflora fermentacyjna rozwija się w jelicie;
  • Gnijąca niestrawność. Występuje przy nadmiernym spożywaniu produktów białkowych, szczególnie wymagających długiego czasu trawienia. Dotyczy to głównie czerwonych odmian mięsa (jagnięcina, wieprzowina, wołowina) i ich pochodnych (kiełbasy i inne produkty mięsne), których nadużywanie stymuluje rozwój gnilnej mikroflory jelitowej;
  • Niestrawność tłuszczu (mydła). Spowodowane jedzeniem zbyt dużej ilości tłuszczów ogniotrwałych, takich jak jagnięcina i smalec i ich pochodne.

Dyspepsja, wynikająca z niedoboru enzymu, ma następujące typy:

  • Hepatogenny (pochodzenia wątrobowego);
  • Cholecystogenny (spowodowany naruszeniem wydzielania żółci);
  • Trzustka (brak enzymów trzustkowych);
  • Gastrogenny (spowodowany naruszeniem funkcji wydzielniczej żołądka);
  • Enterogenne (zaburzone wydzielanie soku jelitowego);
  • Mieszana niestrawność.

Objawy niestrawności

Objawy niestrawności mogą się różnić w zależności od rodzaju zaburzenia, ale występują wspólne objawy charakterystyczne dla wszystkich rodzajów chorób. Typowe objawy niestrawności obejmują:

  • Nieprzyjemne odczucia w okolicy nadbrzusza (górna część brzucha): uczucie ciężkości, pełności, czasem ból o różnej intensywności;
  • Nudności;
  • Odbijanie Pojedyncze erupcje mogą nie być oznaką zaburzenia, ale uporczywe wskazują na niestrawność;
  • Zgaga. Uczucie pieczenia w okolicy nadbrzusza i mostka, które pojawia się, gdy agresywna treść żołądka wchodzi do przełyku, co zwykle nie powinno wystąpić;
  • Bębnica. Poczucie pełności brzucha spowodowane zwiększonym wytwarzaniem gazu w jelicie, a także zwiększonym oddzielaniem gazu;
  • Zdenerwowany stołek. Typowym objawem niestrawności jest nieregularny stolec, zwykle szybki.

Objawami niestrawności spowodowanej brakiem enzymów trawiennych są: nieprzyjemny smak w jamie ustnej, nudności, dudnienie i transfuzja w jamie brzusznej, wzdęcia, zmniejszenie apetytu, częste luźne stolce. Cierpi ogólny stan, pacjent odczuwa zwiększone zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie, mogą wystąpić zaburzenia snu i bóle głowy. Kał zawiera znaczne niestrawione resztki jedzenia..

Niestrawność fermentacyjna charakteryzuje się dudnieniem w jamie brzusznej, silnym wzdęciem, częstymi luźnymi stolcami z wydalaniem lekkich spienionych odchodów, o charakterystycznym kwaśnym zapachu, możliwy ból.

Objawy gnilnej dyspepsji przypominają objawy zatrucia: ogólne złe samopoczucie, osłabienie, nudności, silny ból głowy. Krzesło jest przyspieszone, kał jest płynny, ciemny, z ostrym śmierdzącym zapachem.

W przypadku niestrawności tłuszczowej biegunka jest mniej charakterystyczna niż w przypadku innych rodzajów niestrawności. Pacjenci skarżą się na uczucie ciężkości i przepełnienie brzucha, odbijanie, wzdęcia i ból, nasilające się pół godziny lub godzinę po jedzeniu. Krzesło jest obfite, stołek jest białawy, zawiera resztki niestrawionego tłuszczu, z charakterystycznym oleistym połyskiem..

Niestrawność u małych dzieci objawia się niedomykalnością, wzdęciami, szybkim stolcem (więcej niż 6 razy dziennie), zielonymi stolcami, zawierają białawe płatki. Dziecko jest niegrzeczne, sen jest zaburzony, apetyt jest zmniejszony.

Diagnoza niestrawności

Rozpoznanie ustala się na podstawie badania charakterystycznych objawów niestrawności, z wyszczególnieniem testów laboratoryjnych (ogólna analiza krwi, moczu, kału jaj robaków pasożytniczych, koprogram, badanie wydzielania przewodu pokarmowego) i instrumentalnych (fibrogastroduodenoskopia, ultradźwięki i radiografia jamy brzusznej itp. ) metody diagnozowania chorób przewodu żołądkowo-jelitowego.

Dyspepsję pokarmową lub czynnościową rozpoznaje się na podstawie charakterystycznych objawów niestrawności, ustalenia błędów żywieniowych, badań kału przy braku zmian patologicznych w przewodzie pokarmowym.

Leczenie niestrawności

Leczenie niestrawności pochodzenia pokarmowego polega na wyznaczeniu głodnej przerwy trwającej od jednego dnia do półtora, a następnie stopniowego wprowadzania pokarmu. Szczególną uwagę zwraca się na zrównoważoną dietę i przestrzeganie diety. Konieczne jest ograniczenie stosowania żywności, która spowodowała niestrawność. Konieczne jest również monitorowanie reżimu picia, zalecana ilość wody powinna wynosić co najmniej 1,5 litra dziennie.

Leczenie niestrawności spowodowanej niedoborem enzymu polega na korekcji niedoboru enzymu, w przypadku którego stosuje się terapię substytucyjną lekami zawierającymi niezbędne enzymy, a także dietę, która rozładowuje zmieniony przewód pokarmowy. W przypadku tego rodzaju niestrawności konieczne jest leczenie podstawowej choroby.

Wideo z YouTube na temat artykułu:

Informacje są kompilowane i dostarczane wyłącznie w celach informacyjnych. Idź do lekarza przy pierwszych oznakach choroby. Samoleczenie jest niebezpieczne dla zdrowia.!

Ludzkie zdrowie

Dziewięć dziesiątych naszego szczęścia opiera się na zdrowiu

Niestrawność

Ryzyko i przyczyny choroby

Niestrawność organiczna jest związana albo z bezpośrednim naruszeniem integralności błony śluzowej przewodu pokarmowego, co powoduje ból (wrzód, GERD itp.), Albo z niewystarczającą aktywnością enzymów trawiennych (patologia dróg żółciowych, zapalenie trzustki).

Dyspepsja czynnościowa jest wskazana w przypadkach, gdy po dokładnym badaniu nie można wykryć żadnej patologii przewodu żołądkowo-jelitowego. Jest to zatem diagnoza wykluczenia: nigdy nie podaje się jej pacjentowi, który po raz pierwszy przyszedł do lekarza przed przeprowadzeniem badań laboratoryjnych i instrumentalnych..

Wrzód trawienny - częsta przyczyna niestrawności

Pacjenci, u których niestrawność jest spowodowana przez leki, często należą do tej podgrupy. Zwłaszcza jeśli zapomną powiedzieć gastroenterologowi o przyjmowaniu leków przepisanych przez innych specjalistów. Leki, które mogą powodować objawy niestrawności:

  • leki przeciwzapalne - tradycyjne niesteroidowe leki przeciwzapalne (aspiryna, ibuprofen, diklofenak) i inhibitory cyklooksygenazy-2 (celekoksyb, meloksykam);
  • bisfosfoniany - środki do leczenia osteoporozy (klodronian, tiludronian, etidronian);
  • antybiotyki
  • preparaty żelaza;
  • metformina;
  • orlistat;
  • preparaty z miłorzębu japońskiego.

Dyspepsja czynnościowa często występuje po zakażeniu jelit lub przewlekłym stresie.

Zaburzenia dyspeptyczne to zjawisko zakłócania narządów biorących udział w trawieniu, w którym występują trudności w procesie trawienia pokarmu. Ten stan może być spowodowany obecnością infekcji, niedożywienia, szoku nerwowego.

Pod wpływem czynników negatywnych w organizmie powstaje niedobór enzymów do rozkładu żywności, jej przetwarzania i wchłaniania składników odżywczych przez komórki krwi.

Aby zrozumieć, czym jest niestrawność niestrawna, konieczne jest szczegółowe zbadanie przyczyn ich pojawienia się i objawów rozwoju.

Zaburzenia dyspeptyczne mają tę cechę, że objawiają się jako niezależne złe samopoczucie, a także jako zespół innej choroby.

Do przyczyn niestrawności należą:

  1. Naruszenie zdrowej diety. Często dzieje się tak z powodu jednolitej diety z przewagą produktów z jednej grupy - na przykład tylko węglowodanów (tłuszczów lub białek). Przyczyną choroby może być przejadanie się lub szybki, pospieszny posiłek.
  2. Zaburzenia nerwowe i psychiczne, stres, depresja. Stan emocjonalny osoby ma znaczący wpływ na rozwój tej choroby, udowodniono, że stresujące sytuacje powodują zaostrzenie objawów.
  3. Patologiczne zaburzenia przewodu pokarmowego - jeden z głównych warunków wstępnych rozwoju zjawisk dyspeptycznych. Występuje przeciwko tworzeniu się nadmiaru kwasu solnego.
  4. Leki Długotrwałe przyjmowanie leków przez osobę dorosłą z grupy przeciwzapalnej (Ibuprofen, Piroksykam, Indometacyna), antybiotyków (Erytromycyna, Amoksycylina), a także leków takich jak Fosamax, Glukofag, Xenical podrażnia błonę śluzową żołądka, co następnie prowadzi do jej rozstroju.
  5. Wcześniejsze infekcje lub choroby z nimi związane (salmonelloza, lamblioza).
  6. Dziedziczność. Naukowcy zidentyfikowali gen, który przenosi informacje o zaburzeniu procesu trawienia.
  7. Odchylenia w pracy układu żółciowego. Niewystarczająca ilość żółci nie jest w stanie poradzić sobie z rozkładem tłuszczów, co prowadzi do trawienia.
  8. Złe nawyki - palenie, nadmierne picie.
  • gastroenterologia: zapalenie żołądka (z dowolną zmianą kwasowości), wrzód żołądka, zapalenie żołądka i dwunastnicy (zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy);
  • choroby żółci: zapalenie pęcherzyka żółciowego, tworzenie się kamieni lub usunięcie pęcherzyka żółciowego;
  • alergia na żywność, nietolerancja niektórych pierwiastków z ich składu;
  • niedrożność jelit;
  • zapalenie trzustki - naruszenie produkcji enzymów trzustkowych;
  • cukrzyca;
  • guzy żołądka lub innych narządów trawiennych (łagodne, złośliwe);
  • zespół złego wchłaniania - naruszenie procesu wchłaniania składników odżywczych z powodu patologii trawienia pokarmu;
  • Wirusowe zapalenie wątroby.

Często rozwój dyspepsji jest ułatwiony przez kilka czynników, które powodują zaburzenia trawienia. U nastolatków przyczyną choroby są zmiany hormonalne związane z rozwojem organizmu. Zmiany w poziomie hormonów mają negatywny wpływ na produkcję enzymów potrzebnych do trawienia żywności..

Objawy zaburzenia dyspeptycznego przejawiają się wyraźnie, dlatego podczas badania pacjenta specjalista nie ma trudności z ustaleniem prawidłowej diagnozy z tych powodów.

  • pojawienie się bólu w jamie brzusznej. Występują okresowo, trwają przez krótki czas, nie zależą od przyjmowania pokarmu;
  • trudności z wypróżnieniami: zaparcia lub, przeciwnie, luźne stolce;
  • zgaga, nudności, wymioty;
  • wzdęcia, wzdęcia;
  • uczucie ciężkości w jamie brzusznej, uczucie szybkiej sytości i przelania się po przyjęciu niewielkiej ilości jedzenia.

Dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, uczucie pełności w żołądku, uporczywe nudności, zgaga - objawy te są częstą przyczyną kontaktu z gastroenterologami. Połączenie tych objawów nazywa się zespołem dyspeptycznym..

Termin „niestrawność” składa się z dwóch greckich słów: „dys” oznacza „naruszenie”, a „pepsis” - trawienie. Oznacza to, że niestrawność jest stanem patologicznym, w którym dochodzi do naruszenia procesu trawienia, a zespół dyspeptyczny odnosi się do oznak zaburzenia trawienia obserwowanych z przewodu pokarmowego.

O tym, dlaczego rozwija się niestrawność, jak się objawia i jest leczona, porozmawiamy w artykule.

Przewód pokarmowy jest złożonym układem, dlatego może powodować problemy, jeśli układ trawienny jest pod niekorzystnym wpływem różnych czynników.

Choroby związane z układem trawiennym powstają, gdy ignoruje się zasady prawidłowego odżywiania, ciągłego stresu, picia alkoholu. Jednym z powszechnych problemów jest niestrawność lub niestrawność występująca u większości osób..

Wiele osób odczuwa ciężar w żołądku po jedzeniu, dyskomfort lub ból. Czasami występują wzdęcia, odbijanie i wzdęcia. W tym przypadku mówią, że rozwinęła się niestrawność. Zjawisko to znane jest od bardzo dawna, dopiero teraz w medycynie nazywa się je niestrawnością.

Niestrawność jest naruszeniem przewodu pokarmowego, co prowadzi do spowolnienia trawienia pokarmu. Może się to zdarzyć u każdej osoby, nawet przy braku patologii układu pokarmowego. W takim przypadku niestrawność pojawia się okazjonalnie i szybko mija.

Ale najczęściej niestrawność jest jednym z objawów chorób układu pokarmowego.

Jeśli przyczyna jest wyraźna w przypadku typu organicznego, to przy dyspepsji funkcjonalnej warto wziąć pod uwagę szereg czynników, które mogą powodować rozwój patologii:

  • Niewłaściwe odżywianie, przejadanie się.
  • Może wystąpić u osób o słabej ruchliwości żołądka, gdy jego zawartość nie dotrze na czas do dwunastnicy w celu późniejszego trawienia.
  • Nadwrażliwość ścian żołądka na rozciąganie z powodu zaburzeń percepcji receptora.
  • Przyjmowanie niektórych leków: niesteroidowe leki przeciwzapalne, antybiotyki, żelazo.
  • Złe nawyki, zła ekologia.
  • Niebezpieczne czynniki produkcyjne występujące w pracy: ciągłe wibracje i głośne dźwięki, opary chemiczne i inne.
  • Przy niestabilności emocjonalnej i czynnikach stresowych może wystąpić niestrawność pochodzenia neurotycznego..

Objawy dyspeptyczne są oznakami uszkodzenia przewodu pokarmowego. Najważniejsze to:

  • napady nudności;
  • występowanie epizodów wymiotów;
  • nieprzyjemne uczucie za mostkiem (w przełyku), pogarszane przez połykanie i podawanie grudki pokarmowej;
  • odbijanie (powietrze, zgniłe, kwaśne);
  • uczucie ciężkości i pełni w żołądku;
  • zwiększone tworzenie gazu;
  • ból brzucha o różnym nasileniu i lokalizacji;
  • zmiany w konsystencji wypróżnień (biegunka lub biegunka);
  • zmiana smaku w ustach (smak goryczy, metalu);
  • chęć zjedzenia dziwnego produktu (mydło, kreda, świeca);
  • niechęć do niektórych produktów spożywczych (mięsa lub nabiału);
  • zwiększony lub zmniejszony apetyt;
  • pojawienie się niemotywowanego pragnienia.

Ważny jest nie tylko fakt pojawienia się powyższych objawów, ale także regularność ich występowania, związek z przyjmowaniem pokarmu, a także kombinacja objawów.

Wskazane jest mówienie o pozajelitowych objawach niestrawności, jeśli u pacjenta rozwinie się przewlekła patologia przewodu pokarmowego. Postępujące zaburzenia metaboliczne prowadzą do takich zmian:

  • wzrost lub spadek masy;
  • bladość i suchość skóry, a także błon śluzowych;
  • pojawienie się pęknięć w języku i kącikach ust;
  • niedokrwistość o różnym nasileniu;
  • kruchość i suchość paznokci i włosów;
  • drażliwość i nerwowość;
  • zły sen;
  • okresowe zaburzenia wrażliwości (pełzające gęsia skórka itp.).

Objawy dyspeptyczne mogą mieć charakter funkcjonalny i morfologiczny. Przyczyny ich występowania są różne, a także mechanizm ich rozwoju.

Być może wiesz, czym jest rozstrój żołądka, ale czy wiesz dokładnie, co go powoduje? Przyczyną niestrawności jest niezdrowa żywność, napoje, niezdrowy tryb życia.

W innych przypadkach przyczyną może być Helicobacter pylori (bakterie H. pylori) lub choroby układu pokarmowego..

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe mogą być spowodowane przez:

  • fast food;
  • spożycie ogromnej ilości produktów na jednym posiedzeniu;
  • nadużywanie alkoholu
  • spożywanie pikantnych i tłustych potraw;
  • nadmierne spożycie kofeiny;
  • naprężenie;
  • palenie;
  • żywność o wysokiej zawartości błonnika.

Patogeneza

Pod wpływem powyższych czynników istnieje wysoka wrażliwość trzewna. Jest to podrażnienie wewnętrznych receptorów (trzewioreceptorów; znajdujących się w ścianach przewodu pokarmowego) zaangażowanych w proces przekazywania informacji do ośrodkowego układu nerwowego i odwrotnie, biorąc odpowiedź z impulsów nerwowych.

W wyniku podrażnienia dochodzi do naruszenia ruchliwości przewodu pokarmowego (aktywność motoryczna narządu). W wyniku upośledzenia ruchowego dochodzi do nieprawidłowej produkcji soku żołądkowego do trawienia, po czym rozwija się gastropareza (spadek aktywności mięśniowego aparatu żołądkowego), uczucie szybkiego nasycenia (w wyniku reakcji receptorów na wpływ czynników) i spowolnienie mechanizmu ruchu zawartości żołądka do jelit. Jak rozwija się niestrawność.

Diagnoza i leczenie

Rozpoznanie niestrawności sprowadza się do identyfikacji chorób, które mogą powodować ten zespół. Jeśli niestrawność pojawiła się po raz pierwszy u osoby w wieku powyżej 45 lat, patologia onkologiczna jest przede wszystkim wykluczona. Aby to zrobić, wykonaj endoskopię przełyku, żołądka i dwunastnicy, USG jamy brzusznej, zbadaj kał pod kątem krwi utajonej. Po tych testach można znaleźć inne choroby, które mogą powodować zespół dyspeptyczny.

Aby zidentyfikować niestrawność związaną z zakażeniem Helicobacter pylori, przeprowadza się testy w celu zidentyfikowania patogenu. Może to być test oddechowy, test kału na antygen bakteryjny lub badanie krwi na obecność przeciwciał przeciwko bakteriom. Należy zauważyć, że zakażenie Helicobacter pylori można wykluczyć tylko wtedy, gdy dwa różne testy dały wynik ujemny, ponieważ ich czułość nie wynosi 100%.

Ponadto w dużych klinikach do diagnozowania stanu żołądka mogą przepisać wartość pH przełyku i żołądka (test kwasowości), elektrogastrografię w celu ustalenia aktywności ruchowej żołądka i inne metody, które można uznać za pomocnicze.

Ból i dyskomfort w jamie brzusznej występują u co czwartej osoby dorosłej. Występowanie zespołów niestrawności jest spowodowane różnymi problemami żołądkowo-jelitowymi. Po drodze wykrywane jest zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody i dyskinezy żółciowe.

Zespół dyspeptyczny nie zawsze ustępuje po korekcie chorób, ale zmniejsza się za pomocą ułamkowego odżywiania i środków zobojętniających kwas.

Ważnym krokiem do sformułowania niestrawności jest diagnoza gastroenterologa. Kluczowe punkty: wywiad (według pacjenta), wyniki badań i testy laboratoryjne. Podstawowym celem jest zidentyfikowanie lub wyeliminowanie charakteru organicznego. Używam różnych metod:

  • Gastroduodenoskopia.
  • USG jamy brzusznej.
  • Rentgen żołądka.
  • Analiza kału.
  • Wykrywanie H. Pylori.
  • Monitorowanie poziomu kwasowości i funkcji motorycznych żołądka i jelit.

Skuteczność leczenia niestrawności zależy od prawidłowej diagnozy i wyznaczenia odpowiedniej terapii.

Aby to zrobić, przeprowadź szereg badań diagnostycznych:

  1. Informacje o zdrowiu. Rozmawiając z pacjentem, lekarz dowiaduje się od niego o obecnym lub wcześniejszych występowaniu chorób zakaźnych, procesów zapalnych układu pokarmowego.
  2. Badanie objawów choroby. Określenie momentu pierwszych objawów choroby, ich intensywności, czasu i związku z przyjmowaniem pokarmu.
  3. Badania laboratoryjne.

Rozpoznanie choroby przeprowadza się w gastroenterologii i obejmuje następujące procedury: kliniczne badanie krwi, ogólna analiza kału (krwi), endoskopia.

Aby potwierdzić diagnozę, możliwe jest przeprowadzenie tomografii komputerowej, badanie materiału biologicznego na obecność bakterii chorobotwórczych, badanie ultrasonograficzne

W leczeniu niestrawności stosowane są różne metody: dieta, leki, medycyna tradycyjna.

W żywieniu konieczne jest przestrzeganie zasady umiarkowanego przyjmowania pokarmów, wykluczanie pokarmów powodujących zgagę lub fermentację w żołądku, różnicowanie diety.

Z aktywności fizycznych chodzenie jest przydatne do aktywacji jelit, zaleca się ćwiczenia na mięśnie brzucha, aby ograniczyć.

Spośród leków na zaburzenia dyspeptyczne środki znieczulające są przepisywane w celu złagodzenia skurczów, stymulowania trawienia pokarmu i zmniejszenia kwasowości żołądka.

Różne przepisy na leczenie niestrawności wykorzystują różne rośliny lecznicze, z których przygotowywane są różne napary, nalewki i napoje. Ale przed użyciem tej metody należy skonsultować się z lekarzem.

W 40% przypadków zespół dyspeptyczny występuje bez powodu, co utrudnia postawienie diagnozy. Aby uzyskać pomoc, należy skontaktować się z gastroenterologiem. Przed wysłaniem na badanie lekarz dowie się:

  1. Skargi pacjenta Jakie objawy dyspepsji się odczuwają i jak manifestują się bóle.
  2. Historia medyczna. Lekarz przeanalizuje choroby, które wcześniej miał pacjent.

Aby postawić diagnozę, pacjent powinien przejść testy laboratoryjne i diagnostykę instrumentalną..

Niestrawność jest zwykle diagnozowana na podstawie wywiadu medycznego pacjenta, badania fizykalnego, endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego (GIT).

Może być również wymagana dodatkowa diagnostyka, analiza kału dla Helicobacter pylori i badania krwi..

Niektóre często zalecane leki:

  • Ranitydyna;
  • Kapsułki Omeprazolu.

Mają wiele poważnych skutków ubocznych. Jeśli przyczyną niestrawności jest bakteria, taka jak H. pylori, lekarz prawdopodobnie przepisuje antybiotyki. Jeśli nadal odczuwasz ból po ośmiu tygodniach leczenia lub jeśli ból ustępuje, powraca ponownie, lekarz przepisze drugą endoskopię.

Zapobieganie

Zespół dyspeptyczny nie zagraża życiu, jeśli nie jest konsekwencją raka ani wrzodu trawiennego. Przy dyspepsji funkcjonalnej u około jednej trzeciej pacjentów objawy znikają w ciągu roku. Pozostałe objawy niestrawności utrzymują się przez długi czas, a następnie nasilają się, a następnie osłabiają.

Nie ma konkretnej profilaktyki niestrawności. Zdrowy styl życia, dobre odżywianie, porzucenie złych nawyków i umiejętności kontroli stresu pomogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego zespołu..

Przede wszystkim środki zapobiegawcze mające na celu zapobieganie patologii mają na celu utrzymanie zdrowego stylu życia i dobrego snu, ograniczenie kofeiny i alkoholu. Pożądana jest umiarkowana aktywność fizyczna. Spacery, pływanie, joga pozytywnie wpływają nie tylko na sylwetkę, ale także na trawienie.

Dyspepsja czynnościowa jest chorobą bezpieczną i, z zastrzeżeniem odpowiednich zasad, korzystnym rokowaniem dla całkowitego wyzdrowienia.

Brak zaburzeń organicznych daje korzystne rokowanie. Jednak pacjenci, u których zdiagnozowano niestrawność czynnościową, odczuwają obniżenie jakości życia..

Po roku 30-50% pacjentów jest całkowicie wyleczonych z niestrawności. W 30% przypadków jest to samoleczenie od zaburzenia czynnościowego. Pomimo korzystnych rokowań, nawroty są bardziej prawdopodobne..

Szansa na złośliwe nowotwory z funkcjonalną niestrawnością jest bardzo mała.

Nie ma konkretnych środków przeciwko zaburzeniom dyspeptycznym. Ale są ogólnie przyjęte przepisy dotyczące ratowania zdrowia ludzkiego. Jest takie złote powiedzenie: „Jesteśmy tym, co jemy”. Zatem kluczem do dobrego zdrowia i nastroju jest prawidłowe odżywianie. Ważne jest kontrolowanie jakości i ilości żywności.

Kolejnym ważnym elementem zapewniającym zdrowie jest ruch. Aby ciało jako całość było silne i odporne na choroby, konieczne jest przeznaczenie czasu na ładowanie, spacery, uprawianie sportu, gry na świeżym powietrzu Każdy jest zestresowany, trudne sytuacje mogą negatywnie wpływać na zdrowie fizyczne i emocjonalne. Aby nie wyciągać negatywnych doświadczeń w postaci niestrawności ze stresujących sytuacji, musisz nauczyć się radzić sobie z problemami i nie bać się ich.

Aby zachować zdrowie, musisz również zachować higienę, wystarczająco dużo snu i znaleźć czas na relaks. Aby zapobiec nawrotowi niestrawności, jednym ze środków zapobiegawczych będzie wizyta u gastroenterologa.

Niestrawność jest kombinacją objawów chorób żołądkowo-jelitowych, które mogą wskazywać na różne patologie. W celu właściwego leczenia należy skonsultować się z doświadczonym lekarzem.

Środki zapobiegawcze mają na celu utrzymanie zdrowia przewodu pokarmowego i jego zdolności funkcjonalnych. Zalecenia te obejmują:

  • zbilansowana dieta;
  • właściwy schemat picia zgodny z klimatem i aktywnością fizyczną;
  • odmowa lub ograniczenie śmieciowego jedzenia (fast food, artykuły spożywcze, szybko trawiące się węglowodany).

Jeśli dana osoba monitoruje swoją dietę, nie występują objawy dyspeptyczne.

Pod warunkiem, że choroba została wykryta na wczesnym etapie, można ją dość szybko wyleczyć za pomocą diety i leków, w przypadku współistniejących chorób leczenie powinno być kompleksowe.

W przypadku braku leczenia zaburzeń dyspeptycznych mogą pojawić się powikłania: gwałtowny spadek masy ciała z powodu braku apetytu, w zaawansowanych przypadkach - uszkodzenie błony śluzowej przełyku na styku z żołądkiem.

  • przestrzegaj zasad higieny: myj ręce przed jedzeniem, dokładnie przetwarzaj żywność przed użyciem;
  • stworzyć zrównoważone menu żywieniowe, eliminując jednocześnie pokarmy powodujące zgagę;
  • monitorować trwałość produktów;
  • przestań pić alkohol;
  • pamiętaj, że aktywność fizyczna powinna być umiarkowana.

Podsumowując, warto zauważyć, że jeśli dana osoba ma dziedziczne predyspozycje do chorób układu pokarmowego i zauważa okresowe pojawienie się charakterystycznych objawów, musi skontaktować się z placówką medyczną w celu zbadania.

Dzięki terminowej diagnozie, rozpoczęciu leczenia i przestrzeganiu wszystkich zaleceń lekarza zaburzenia dyspeptyczne można skutecznie leczyć, ale mają one możliwość powrotu. Aby zmniejszyć ryzyko ponownego rozwoju choroby, musisz przestrzegać zasad żywienia i monitorować swoje zdrowie.

Metody leczenia niestrawności jelitowej

Niestrawność jelitowa jest reakcją organizmu na niezdrową dietę lub objawem różnych chorób przewodu pokarmowego. Niestrawność charakteryzuje się różnorodnym przejawem obrazu klinicznego, który zależy od przyczyny choroby i stopnia uszkodzenia jelit.

Zdenerwowanie jest pierwszym objawem każdej choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Zespół objawów może objawiać się na różne sposoby, w zależności od stopnia uszkodzenia przewodu pokarmowego.

Zasadniczo pacjent odczuwa nudności, ciężkość w jamie brzusznej, dyskomfort, ból. W 60% wszystkich przypadków nie ma wyraźnego powodu wystąpienia patologii, co znacznie komplikuje diagnozę.

To zbiorowa koncepcja, która łączy różne objawy zaburzeń przewodu pokarmowego. Nudności, wzdęcia, ból brzucha i nadbrzusza są głównymi objawami występującymi w chorobach przewodu pokarmowego lub stają się wynikiem niedożywienia.

Całkowite wyeliminowanie nieprzyjemnych objawów będzie możliwe tylko wtedy, gdy zostanie określona dokładna przyczyna zaburzeń trawiennych.

Niestrawność jelitowa towarzyszy chorobom układu pokarmowego, w tym patologii:

  • jelita (zapalenie żołądka i jelit i inne choroby zakaźne, dysbioza);
  • żołądek i jelito cienkie (zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy, wrzód, refluks żołądkowo-przełykowy, gastropareza, przewlekłe niedokrwienie jelit);
  • trzustka (torbiel, mukowiscydoza, zapalenie trzustki, martwica trzustki);
  • przewody żółciowe i pęcherz, wątroba (zapalenie dróg żółciowych, kamienie żółciowe, zapalenie pęcherzyka żółciowego, marskość wątroby, zakrzepowe żyły, zapalenie wątroby);
  • przepuklina przełykowa, przeponowa;
  • niedrożność jelit;
  • choroby onkologiczne przewodu pokarmowego;
  • alergia pokarmowa.

Przyczyną naruszenia może być ciężkie zatrucie (domowe lub przemysłowe), a także zatrucie, które rozwija się w wyniku ropnego procesu zapalnego zachodzącego w ciele.

Ryzyko wystąpienia niestrawności wzrasta wraz z:

  • patologie ogólnoustrojowe (cukrzyca, choroba tarczycy, przewlekła niewydolność nerek i serca);
  • zaburzenia metaboliczne, otyłość;
  • nieprzestrzeganie diety, ciągłe objadanie się, nadużywanie tłustych, smażonych, pikantnych potraw, monotonne odżywianie;
  • regularne i długotrwałe stosowanie niektórych leków (niesteroidowe leki przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwnadciśnieniowe i inne);
  • ciągłe napięcie nerwowe, długotrwały stres;
  • nadużywanie alkoholu;
  • Siedzący tryb życia.

Niestrawność

Pliki multimedialne Wikimedia Commons

Niestrawność (z innych greckich. Δυσ- - przedrostek, który zaprzecza pozytywnemu znaczeniu tego słowa i πέψις - trawienie; język ojczysty. Niestrawność) - naruszenie normalnej czynności żołądka, trudne i bolesne trawienie. Zespół niestrawności definiuje się jako uczucie bólu lub dyskomfortu (ciężkość, przelanie, wczesne nasycenie) w nadbrzuszu (jamie brzucha) bliżej linii środkowej.

Objawy niestrawności

Objawy zespołu niestrawności obejmują:

  • Ból w okolicy nadbrzusza (nadbrzusza).
  • Dyskomfort w okolicy nadbrzusza (nadbrzusza).
  • Wczesne uczucie sytości: uczucie, że żołądek jest pełny natychmiast po rozpoczęciu posiłku, niezależnie od ilości spożywanego pokarmu.
  • Przelew: nieprzyjemne uczucie opóźnienia w jedzeniu w żołądku, może ono być związane z jedzeniem lub nie.
  • Wzdęcie w nadbrzuszu: uczucie pełności w nadbrzuszu, które należy odróżnić od widocznego wzdęcia.
  • Nudności.

Dyspepsja organiczna

Objawy niestrawności mogą być spowodowane chorobami, takimi jak wrzód żołądka, choroba refluksowa przełyku, choroba kamieni żółciowych i przewlekłe zapalenie trzustki. W takich przypadkach zwykle mówi się o zespole niestrawności organicznej.

Ale jeśli nie można wykryć dokładnego badania powyższych chorób, uzasadnione jest zdiagnozowanie dyspepsji czynnościowej.

Dyspepsja czynnościowa

Diagnozę dyspepsji czynnościowej można postawić, jeśli istnieją trzy warunki wstępne:

  • U pacjenta występują uporczywe i nawracające objawy niestrawności (ból lub dyskomfort w nadbrzuszu pośrodku), których czas trwania przekracza 12 tygodni w ciągu roku.
  • Podczas badania pacjenta, w tym badania endoskopowego górnego odcinka przewodu pokarmowego, nie wykrywa się chorób organicznych, które mogłyby wyjaśnić jego objawy.
  • Objawy nie znikają po wypróżnieniu lub nie są związane ze zmianami częstotliwości i charakteru stolca (tj. Nie ma objawów zespołu jelita drażliwego).

Przyczyny

  • Nadmierne wydzielanie kwasu solnego.
  • Błędy żywieniowe (zaburzenia jedzenia).
  • Lek.
  • Stres neuropsychiatryczny.
  • Zakażenie błony śluzowej żołądka Helicobacter pylori.
  • Zaburzenia ruchowe żołądka i dwunastnicy.
  • Nabyta niewydolność kompleksu cukier-izomaltaza, w wyniku której zaburzone jest trawienie disacharydu.
  • Narażenie na infradźwięki.

Opcje dyspepsji funkcjonalnej

Opcje dyspepsji funkcjonalnejManifestacje
Wariant podobny do wrzoduPacjenci odczuwają ból w okolicy nadbrzusza (często nocny i głodny), przechodząc po jedzeniu i przyjmowaniu leków zobojętniających kwas.
Opcja dyskinetycznaPacjenci skarżą się na wczesne uczucie sytości, uczucie pełności w nadbrzuszu po jedzeniu, nudności, uczucie wzdęcia w nadbrzuszu i dyskomfort po jedzeniu.
Niespecyficzna opcjaSkargi pacjenta mogą być trudne do przypisania do jednej lub drugiej grupy..

Funkcjonalna niestrawność i przewlekłe zapalenie żołądka

W Rosji diagnoza dyspepsji czynnościowej, pomimo istniejących objawów klinicznych, jest dokonywana bardzo rzadko; diagnoza przewlekłego zapalenia żołądka jest wielokrotnie stosowana. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, objawiające się utrzymującą się zmianą strukturalną błony śluzowej żołądka, najczęściej nie ma objawów klinicznych. W krajach zachodnich rzadko diagnozowano „przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka”, lekarz zwykle koncentruje się na objawach choroby i na jej podstawie używa terminu „dyspepsja czynnościowa”. W Japonii, kraju o najwyższym wskaźniku raka żołądka, diagnozy przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka i dyspepsji czynnościowej są połączone, co wskazuje na obecność lub brak zmian w błonie śluzowej żołądka i / lub odpowiadających jej objawach klinicznych.

Diagnostyka

Rozpoznanie dyspepsji czynnościowej obejmuje przede wszystkim wykluczenie chorób organicznych, które występują z podobnymi objawami, i obejmuje metody badawcze:

  • Esophagogastroduodenoscopy - pozwala wykryć refluksowe zapalenie przełyku, wrzód żołądka, guzy żołądka i inne choroby organiczne.
  • Badanie ultrasonograficzne - umożliwia wykrycie przewlekłego zapalenia trzustki, kamicy żółciowej.
  • Kliniczne badanie krwi.
  • Chemia krwi.
  • Ogólna analiza kału, analiza kału pod kątem krwi utajonej.
  • Badanie rentgenowskie.
  • Elektrogastroenterografia - pozwala zidentyfikować zaburzenia motoryki żołądka i dwunastnicy.
  • Scyntygrafia żołądka - pomaga wykryć gastroparezę.
  • Codzienna metryka pH - eliminuje chorobę refluksową przełyku.
  • Oznaczanie zakażenia błony śluzowej żołądka przez bakterię Helicobacter pylori.
  • Esophagomanometry - która pozwala ocenić aktywność skurczową przełyku, koordynację jego perystaltyki z pracą dolnego i górnego zwieracza przełyku (LPS i CHD)
  • Manometria przedporodowa - pozwala zbadać ruchliwość żołądka i dwunastnicy.

Leczenie

Leczenie pacjentów z niestrawnością powinno być kompleksowe i obejmować nie tylko przepisywanie leków, ale także środki normalizacji stylu życia, diety i natury.

Leczenie farmakologiczne jest zalecane z uwzględnieniem dostępnej wersji klinicznej niestrawności czynnościowej.

Leczenie dyspepsji czynnościowej

Opcje dyspepsji funkcjonalnejLeczenie
Opcja dyskinetycznaProkinetyka - leki normalizujące aktywność motoryczną przewodu pokarmowego
Wariant podobny do wrzoduLeki zobojętniające sok żołądkowy
Leki przeciwwydzielnicze
Terapia eradykacyjna Helicobacter pylori
Niespecyficzna opcjaProkinetyka
Leki zobojętniające sok żołądkowy
  • Rachkova N.S. Dyspepsja czynnościowa u młodzieży. Zasady diagnozy różnicowej: streszczenie. - Moskwa, 2007.

Notatki

  1. Ivashkin V. T., Sheptulin A. A., Lapina T. L. i wsp. Diagnoza i leczenie dyspepsji czynnościowej. Ch. 3. Funkcjonalna niestrawność i przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka / wytyczne dla lekarzy. M.: Rosyjskie Towarzystwo Gastroenterologiczne, 2011. - 28 s. (Źródło: 29 maja 2011 r.)
  2. Sheptulin A. A. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i dyspepsja czynnościowa: czy istnieje wyjście z impasu? // RZHGGK. - 2010. - T. 20. - nr 2. - S. 84-88. (Źródło: 29 maja 2011 r.)

Co to jest niestrawność i jak się objawia

Od 20 do 40% wszystkich pacjentów skierowanych do gastroenterologa skarży się na objawy niestrawności: dyskomfort po jedzeniu, ból i wzdęcia, zbyt szybkie uczucie sytości, rzadziej - nudności i zaburzenia trawienne. Zasadniczo prawie jedna trzecia populacji naszego kraju cierpi z powodu takich problemów w taki czy inny sposób. W Rosji ten stan jest dwojaki: niektórzy lekarze (i sami pacjenci) nie postrzegają niestrawności jako znaczącego problemu, inni natychmiast diagnozują „przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka”. Tymczasem niestrawność, a zwłaszcza niestrawność czynnościowa, jest jednym z poważnych problemów gastroenterologii.

Co się dzieje niestrawność?

W dosłownym tłumaczeniu z łaciny słowo „niestrawność” oznacza trawienie. Ten stan patologiczny objawia się bólami głównie w górnej części brzucha, uczuciem ciężkości w żołądku, wzdęciami i uczuciem pełności w żołądku, któremu często towarzyszą nudności. Jeśli niestrawność jest spowodowana naruszeniem trawienia, stolce mogą się zmienić: kał jest pienisty lub błyszczący, tłusty, płynny, chęć wypróżnienia jest częstsza.

Niestrawność może być funkcjonalna lub organiczna. Organiczne oznacza, że ​​problemy trawienne są powodowane przez określone choroby: wrzód trawienny lub nadżerka żołądka lub dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku (wrzucanie treści żołądkowej do przełyku), kamica żółciowa i inne. Wszystkie te choroby są w taki czy inny sposób potwierdzone morfologicznie - mówiąc obrazowo, zmiany, które powodują, można „odczuć”, zobaczyć gołym okiem lub pod mikroskopem.

Ale w 60–66% przypadków, przy najdokładniejszym badaniu, nie można znaleźć żadnych zmian. Ten stan nazywa się niestrawnością czynnościową - oznacza to naruszenie funkcji narządów, ale nie ma istotnych, specyficznych zmian.

Z możliwych powodów niestrawność może być:

  • Pokarmowy:
  • rodzaj fermentacji;
  • typ gnilny;
  • rodzaj tłuszczu („mydło”).
  • Enzymatyczny:
  • typ gastrogenny;
  • typ trzustkowy;
  • typ enterogenny;
  • typ hepatogenny (żółciowy lub wątrobowy).
  • Na tle zespołu złego wchłaniania.
  • Zakaźny Toksyczny.
  • Psychogenny.

Zgodnie z objawami klinicznymi niestrawność dzieli się na wrzody (przeważają głównie bóle nocne „pod łyżką”), podobne do refluksu (zgaga i odbijanie), dyskinetyczne (uczucie pełności żołądka, wzdęcia i nudności) i niespecyficzne lub nieokreślone w obecności wszystkich objawów jednocześnie.

Oznaki i objawy niestrawności

Przede wszystkim znakiem jest dyskomfort po jedzeniu. Może objawiać się na różne sposoby. W przypadku wrzodziejącej niestrawności wysuwa się bóle brzucha, często w górnej części. Jednocześnie pacjent nie może wyraźnie „dotknąć palcem” w określonym punkcie, ból jest raczej rozlany.

Jeśli na pierwszy plan wysunie się upośledzenie ruchowe, niestrawność objawia się wzdęciem, uczuciem ciężkości w żołądku.

Jeśli głównym problemem jest nadużywanie pokarmu i niedobór enzymów, zmiany stolca. Nie w pełni strawione cząsteczki jedzenia podrażniają jelita, dlatego częstotliwość stolca wzrasta, często pacjent jest zmuszony do wizyty w toalecie dosłownie pół godziny po jedzeniu, a nagłe i silne pragnienia pojawiają się nagle, co stawia osobę w niezręcznej sytuacji. Zmienia się także charakter treści jelitowej: odchody stają się płynne, obfite, pieniące się, błyszczące, z powodu niestrawionego tłuszczu, są źle zmywane ze ścian toalety.

Możliwe przyczyny niestrawności

Niestrawność pokarmowa występuje z powodu błędów w diecie. Nadużywanie węglowodanów może prowadzić do niestrawności fermentacyjnej, pokarmy białkowe wywołują gnilny typ zaburzenia, nadmiar opornych tłuszczów zwierzęcych może powodować niestrawność „mydlaną”. Zazwyczaj tacy pacjenci nie tolerują czerwonej papryki, majonezu, cebuli, orzechów, owoców cytrusowych, kawy, czekolady, napojów gazowanych.

Niestrawność w zespole zespołu złego wchłaniania rozwija się z powodu złego wchłaniania składników odżywczych w jelicie cienkim.

Infekcyjna toksyczna dyspepsja najczęściej występuje po infekcjach jelitowych - czerwonce, salmonellozie lub wirusowym zapaleniu jelit, ale może być spowodowana grypą i infekcjami pooperacyjnymi, a także zatruciem pokarmowym i lekowym, powodując zaburzenia metaboliczne.

Niestrawność psychogenna może być wynikiem stresu, chorób psychicznych i uzależnienia od narkotyków.

Niestrawność enzymatyczna jest spowodowana brakiem wytwarzania enzymów w konkretnym odcinku przewodu pokarmowego. Typ gastrogenny oznacza niedobór produkcji enzymów w żołądku, trzustki w trzustce, enterogenny w jelicie, niestrawność wątrobowa oznacza niewystarczającą produkcję żółci w wątrobie, jej stagnację w pęcherzyku żółciowym.

Najczęściej niestrawność jest problemem funkcjonalnym, to znaczy nie ma krytycznych zmian w przewodzie żołądkowo-jelitowym, a sytuacja jest zasadniczo rozwiązana. Niemniej jednak nawet w tym przypadku powoduje dyskomfort i dlatego wymaga starannej uwagi. Przede wszystkim musisz skonsultować się z lekarzem, aby dokładnie wykluczyć wszystkie możliwe przyczyny organiczne. Jeśli lekarz potwierdzi funkcjonalny charakter niestrawności, będziesz musiał uważnie monitorować schemat i dietę. Wskazane jest porzucenie produktów wywołujących niestrawność, rzucenie palenia (palenie zmienia ruchliwość przewodu pokarmowego) i uniknięcie stresu. W przypadku zdiagnozowanego niedoboru enzymu lub niestrawności po nadmiaru pokarmu mogą pomóc leki z enzymami.

Jak pomóc w trawieniu przy niestrawności?

Czasami pojawia się zaburzenie trawienne ze względu na fakt, że układ enzymatyczny nie radzi sobie z rozkładem napływającego pokarmu. Często dzieje się tak po uroczystych ucztach, przyjęciach firmowych, wizytach krewnych, wizytach w restauracjach... W podobnej sytuacji wskazane jest wspomaganie przewodu pokarmowego poprzez przyjmowanie leków zawierających enzymy.

Mikrasim® jest jednym z takich leków. Lek jest dostępny w kapsułkach zawierających mikrogranulki pankreatyny ze zwierząt.

Mikrogranule są charakterystyczną cechą Mikrasim®. Kapsułka żelatynowa rozpuszcza się w żołądku w ciągu dwóch minut, a mikrokulki pokryte powłoką dojelitową są równomiernie mieszane z jedzeniem. Skorupa mikrogranulek rozpuszcza się w alkalicznym środowisku jelita, co stwarza optymalne warunki do działania enzymów trzustkowych.

Przyjmowanie Mikrasim® jest zalecane w przypadku enzymatycznej terapii zastępczej w przypadku niewydolności enzymów trzustkowych spowodowanej przewlekłym zapaleniem trzustki lub usunięciem trzustki, z powikłaniami po napromieniowaniu, z wzdęciami, biegunką. Zaleca się również przyjmowanie leku w przypadku naruszenia procesów dzielenia i wchłaniania składników odżywczych po resekcji żołądka, aby znormalizować trawienie z błędami w odżywianiu u osób, które nie mają problemów żołądkowo-jelitowych, na przykład podczas przejadania się, braku diety.

Mikrasim® przyjmuje się z jedną kapsułką podczas posiłków. Co więcej, każda kapsułka może zawierać substancję czynną 10 000 lub 25 000 jednostek (pod względem nominalnej lipolitycznej, to znaczy aktywności „rozszczepiania tłuszczu”), dlatego dawkę dobiera się indywidualnie, w zależności od nasilenia zaburzeń trawiennych. Maksymalna aktywność leku jest odnotowywana w ciągu pół godziny po zażyciu.

Produkt nie ma ograniczeń wiekowych, ale dla małych dzieci kapsułkę należy otworzyć, a jej zawartość wymieszać z dowolnym płynnym, niealkalicznym pokarmem, który nie wymaga żucia, na przykład z warzywnym puree lub sokiem.

Lek jest przeciwwskazany w ostrym zapaleniu trzustki i zaostrzeniu przewlekłego zapalenia trzustki, a także w indywidualnej nietolerancji.

Podczas przyjmowania Mikrasim® należy pić go w wystarczającej ilości wody. Nie należy żuć ani w inny sposób próbować zmielić zawartości kapsułki. Spowoduje to uszkodzenie mikroperełek, a enzymy zostaną inaktywowane przez kwaśne środowisko żołądka..

* Numer rejestracyjny leku Mikrazim® w Państwowym Rejestrze Leków to LS-000995 z dnia 18 października 2011 r., Przedłużony na czas nieokreślony 16 stycznia 2018 r. Lek znajduje się na liście ważnych i niezbędnych leków.

Niestrawność jelitowa

Niestrawność jelitowa to zaburzenie trawienne, któremu towarzyszy niepełne trawienie pokarmu. Z tego powodu następuje zwiększone uwalnianie toksyn i namnażanie się patogenów. Często takie zaburzenie powstaje na tle niedożywienia, jedzenia pokarmów przygotowanych z produktów niskiej jakości, a także jednolitej diety, na przykład przewagi węglowodanów nad tłuszczami i białkami. Często taka choroba jest diagnozowana u dzieci na tle częstego objadania się lub jedzenia nieodpowiedniej grupy wiekowej. Ponadto może powstawać z powodu innych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego.

Objaw kliniczny choroby zależy bezpośrednio od jej różnorodności. Często objawami są - uczucie bólu i dyskomfortu w jamie brzusznej, napady nudności i wymiotów, pogorszenie stanu ogólnego, odbijanie się, nietolerancja niektórych pokarmów, zgaga, zaburzenia snu i zwiększone wydzielanie gazu.

Leczenie takiego zaburzenia ma na celu wyeliminowanie objawów i polega na przyjmowaniu leków, a także przestrzeganiu diety.

Etiologia

Istnieje kilka przyczyn objawów zaburzeń, takich jak niestrawność i niestrawność jelitowa. Najczęściej takie choroby rozwijają się na tle niedożywienia. Inne czynniki predysponujące mogą obejmować:

  • częste przejadanie się;
  • utrzymywanie niezdrowego stylu życia;
  • rozpowszechnienie niektórych pokarmów i napojów w diecie;
  • długotrwałe narażenie na stresujące sytuacje;
  • wykonywanie intensywnego wysiłku fizycznego natychmiast po jedzeniu;
  • regularne przyjmowanie niektórych leków;
  • negatywny wpływ otaczającej żywności;
  • nierównowaga hormonalna u nastolatków;
  • okres rodzenia dziecka - jelita są ściskane przez rosnący płód;
  • szybkie przyjmowanie pokarmu, brak dokładnego żucia.

Przyczyny niestrawności jelitowej

Wśród chorób, na które może rozwinąć się niestrawność jelitowa, należą:

  • wrzód trawienny;
  • GERD;
  • zapalenie trzustki
  • ZhKB;
  • przewlekły przebieg zaburzeń przewodu żołądkowo-jelitowego.

Dość często objawy zaburzeń trawiennych obserwuje się po jedzeniu, dlaczego dana osoba może nie być świadoma występowania innych patologicznych procesów w przewodzie pokarmowym.

Odmiany

W zależności od konkretnego przebiegu i manifestacji charakterystycznych objawów istnieje kilka odmian zespołu niestrawności jelitowej:

  • fermentacja - powstaje na tle stosowania dużej liczby produktów, które powodują proces fermentacji w organizmie człowieka. Takimi produktami mogą być - miód, kwas chlebowy, rośliny strączkowe, niektóre owoce i kapusta. Objawami takiego zaburzenia są: wytwarzanie gazu o cuchnącym zapachu, obfita biegunka i występowanie nieprzyjemnego zapachu z jamy ustnej;
  • nie wrzodowy - rozwija się w wyniku ciągłego stosowania nadmiernie gorących, tłustych, pikantnych lub słodkich potraw. Wyrażony silnym bólem i utratą apetytu;
  • o genezie neurotycznej - przyczyną pojawienia się objawów jest nadmierne wydzielanie adrenaliny. Może to być spowodowane stresującymi sytuacjami. Pojawienie się silnych bólów głowy, odbijania, napadów nudności i wymiotów;
  • gnilny - powstaje w wyniku ciągłego stosowania pokarmów białkowych, co wymaga dłuższego czasu na trawienie. Rozpad białek charakteryzuje się uwalnianiem toksycznych substancji;
  • tłuszcz - głównym czynnikiem w formacji jest regularne spożywanie tłustych pokarmów, które są powoli wchłaniane przez organizm. Głównym objawem tej postaci choroby jest biegunka. W tym przypadku kał ma lekki odcień i cuchnący zapach;
  • enzymatyczny - któremu towarzyszy żywy wyraz objawów, w szczególności - ból, pojawienie się nieprzyjemnego posmaku w jamie ustnej, zwiększone zmęczenie i silne bóle głowy.

Niezależnie od rodzaju zaburzeń trawiennych przewodu pokarmowego w leczeniu bierze udział terapia dietetyczna i leki.

Objawy

Jak wskazano powyżej, każdy rodzaj zespołu wymaga wyrażenia określonych objawów. Zatem objawy kliniczne niestrawności fermentacyjnej to:

  • silny wzrost objętości brzucha;
  • zwiększona emisja gazu;
  • biegunka, której towarzyszy uwolnienie płynnego stolca pieniącego się o kwaśnym zapachu;
  • uwalnianie nieprzyjemnego zapachu z jamy ustnej;
  • napady bólu.

Objawy niestrawności jelitowej

W przypadku gnilnej postaci takiej dolegliwości dochodzącej na pierwszy plan:

  • napady nudności, które często kończą się wymiotami;
  • odbijanie nieprzyjemnym zapachem;
  • silne bóle głowy;
  • ogólna słabość ciała;
  • zawroty głowy;
  • kolka jelitowa;
  • zmniejszony apetyt.

Typowe objawy niestrawności pochodzenia neurotycznego to:

  • zaburzenia snu;
  • utrata masy ciała z powodu utraty apetytu;
  • zgaga i odbijanie;
  • intensywne bóle głowy;
  • nudności i wymioty.

Objawy niestrawności jelitowej niezwiązanej z owrzodzeniem:

  • ból w jamie brzusznej, charakter ściskający;
  • odbijanie z nieprzyjemnym kwaśnym zapachem;
  • nudności bez wymiotów;
  • nietolerancja niektórych potraw i tłustych potraw;
  • bezsenność;
  • bezprzyczynowa łza;
  • szybkie nasycenie;
  • kolka jelitowa;
  • ciągłe wahania nastroju.

Niestrawność enzymatyczna jelit charakteryzuje się obecnością takich objawów, jak zwiększone wytwarzanie gazu, silne wzdęcia, tworzenie metalicznego smaku w jamie ustnej, zmniejszenie apetytu, częste pragnienie wypróżnienia i silne zmęczenie.

Dość często dzieci cierpią na takie zaburzenie. Choroba jest diagnozowana w pierwszym lub drugim roku życia. Rodzice mogą zrozumieć, że dziecko jest zaniepokojone taką chorobą, z powodu objawów takich jak:

  • zwiększona płaczliwość;
  • zaburzenia snu;
  • pozycja dziecka, w której nieustannie ciągnie nogi do brzucha;
  • częste plucie.

U starszych dzieci takie objawy można zaobserwować - szybkie pragnienie wypróżnienia, odchody są płynne, mają zielonkawy odcień i nieprzyjemny zapach, często można znaleźć małe białe grudki. Ponadto rodzice zauważają wzrost objętości brzucha i znaczny spadek apetytu.

Leczenie

Przed rozpoczęciem leczenia specjalista musi zapoznać się z historią medyczną i historią medyczną pacjenta, a także przeprowadzić dokładne badanie fizykalne. Odbywa się to w celu zidentyfikowania przyczyn i stopnia nasilenia objawów. Następnie mogą być potrzebne dodatkowe badania laboratoryjne i instrumentalne. Badania laboratoryjne polegają na badaniu badań krwi, moczu, kału i wydzielania przewodu pokarmowego. Metody instrumentalne obejmują ultradźwięki, radiografię i FEGDS.

Diagnoza i leczenie niestrawności

Jeśli podczas diagnozy lekarze wykryją występowanie współistniejących chorób, to przede wszystkim zostaną wyeliminowane. Następnie przepisuje się leki na dolegliwości leżące u podstaw, mające na celu wyeliminowanie objawów zaburzeń trawiennych w przewodzie pokarmowym. Pacjentom często przepisuje się:

  • leki stosowane w walce z zaparciami i biegunką. Należy je zabrać przed całkowitym zniknięciem tych znaków. Takie substancje są przepisywane ze szczególną troską dzieciom;
  • środki znieczulające - w celu zmniejszenia bólu;
  • blokery histaminy - pomagają zmniejszyć zwiększoną kwasowość żołądka;
  • substancje enzymatyczne - niezbędne do aktywacji procesu trawienia.

Ponadto terapia jest uważana za niepełną bez prowadzenia rozmów medycznych z psychoterapeutą, eliminowania czynników stresowych, regularnej umiarkowanej aktywności fizycznej, a także korygowania diety i diety.

Leczenie choroby za pomocą diety ma charakter indywidualny, w zależności od przyczyn powstawania i postaci przebiegu choroby. Dieta na niestrawność obejmuje stosowanie płynnych i puree potraw, dietetycznych odmian mięsa i ryb, przygotowywanych bez dodatku tłuszczu i dużej ilości soli. Warto również porzucić napoje alkoholowe i słodkie napoje gazowane, pikantne przyprawy i konserwanty..

W przypadku niestrawności fermentacyjnej jedzenie powinno wykluczać pokarmy bogate w węglowodany, ale białko jest zalecane. W przeciwieństwie do gnijącej postaci surowo zabronione jest spożywanie pokarmów białkowych. W przypadkach diagnozy niestrawności tłuszczowej spożycie tłustych pokarmów jest znacznie zmniejszone.

W przypadku przedwczesnego leczenia takiego zaburzenia przewodu pokarmowego i ignorowania objawów istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań, z których najcięższym jest dysbioza żołądka. Zapobieganie takiej chorobie polega na utrzymaniu zdrowego stylu życia, przestrzeganiu zaleceń dotyczących żywienia i terapii farmakologicznej. W takich przypadkach rokowanie choroby jest korzystne.

Ważne Jest, Aby Wiedzieć O Biegunce

Wskazania do stosowaniaZewnętrzna niewydolność wydzielnicza trzustki, żołądka, jelit, wątroby, pęcherzyka żółciowego (przewlekłe choroby zapalne i dystroficzne tych narządów, stan po resekcji lub napromieniowaniu); wzdęcia, biegunka o niezakaźnej genezie; mukowiscydoza.

Krople krwi z odbytu wskazują na wystąpienie zapalenia węzłów hemoroidalnych. Liczba krwawiących mikropęknięć wzrasta wraz z postępem choroby.